MANIPISTO NG PAG-IISA
Isip – Katawan – Kaluluwa
Ang kasal ay hindi dekorasyon.
Hindi ito entablado, hindi ito palamuti ng lipunan. Hindi ito papel na may pirma o gusaling may kampana. Ang tunay na pag-iisa ay nagaganap sa loob— sa tatlong antas ng pagkatao: Isip, Katawan, at Kaluluwa.
I. ISIP — Ang Malayang Pagpili
Ang unang kasal ay kasal ng malay.
Dalawang tao ang nagkikita hindi dahil sa takot, hindi dahil sa obligasyon, kundi dahil sa malinaw na pasya: "Pinipili kita, hindi dahil kailangan kita, kundi dahil nais kita."
Ang Isip ang bantay ng dangal. Kung walang malinaw na kamalayan, walang tunay na pag-iisa. Ang pag-ibig na walang pag-unawa ay apoy na mabilis magliyab at mabilis mamatay.
Ang kasal sa Isip ay:
Pagkakaisa ng pananaw. Pagkakasundo sa direksyon. Pagkilala sa lakas at kahinaan ng bawat isa.
Hindi ito pagkontrol.
Ito ay malayang pagsasanib ng dalawang buo—hindi dalawang kalahati na naghahanap ng sasalo.
II. KATAWAN — Ang Sagradong Tipan ng Laman
Ang Katawan ay hindi kasalanan.
Ito ay templo ng karanasan, sisidlan ng pagnanais, at daan ng paglikha.
Ang pag-iisa ng Katawan ay hindi basta pagnanasa; ito ay pagsasabuhay ng pasya ng Isip.
Kung ang Isip ang apoy, ang Katawan ang anyo ng apoy. Ang tunay na pagdikit ng laman ay:
May pahintulot.
May paggalang.
May responsibilidad.
Walang banal kung walang dignidad. Walang pag-ibig kung may paggamit.
Ang pag-iisang pisikal ay sagrado kapag ito ay hindi pananakop kundi pakikipag-isa.
III. KALULUWA — Ang Walang-Hanggang Pagpanig
Ang pinakamalalim na kasal ay hindi nakikita. Ito ay tahimik. Ang Kaluluwa ang nagsasabing: "Kahit magbago ang anyo, mananatili ang paninindigan."
Ito ang katapatan kapag walang nakatingin. Ito ang paninindigan kapag may unos. Ito ang lakas kapag pareho kayong mahina. Ang kasal sa Kaluluwa ay hindi emosyon lamang. Ito ay panata ng pagkatao. Hindi ito perpekto. Ngunit ito ay matatag.
Ang Tatlong Selyo
Kapag ang Isip ay malinaw, ang Katawan ay marangal, at ang Kaluluwa ay tapat—doon nagaganap ang tunay na pag-iisa.
Hindi ito kailangan ng engrandeng ritwal. Hindi ito nangangailangan ng papuri ng karamihan. Ang saksi nito ay konsensya. Ang tagapagtanggol nito ay katotohanan.
Pangwakas na Pahayag
Ang kasal ay hindi pag-aari. Hindi ito tanikala. Hindi ito kulungan.
Ito ay kusang loob na pakikipagtipan ng dalawang taong buo, na pinilin maging mas buo sa tabi ng isa’t isa.
Ang tunay na kasal ay hindi ginagawa ng simbahan, ni ng estado, ni ng tradisyon. Ito ay nililikha ng malayang Isip, pinagtitibay ng marangal Katawan, at pinananatili ng matatag na Kaluluwa.
At kapag ang tatlo ay nagkakaisa—walang puwersang panlabas ang makasisira rito.